Geweerd wegens een abnormaal lage prijs, dan gered door de intrekking: de aanbesteder trekt zijn gunning aan Lixon in en draagt de kosten

Wat gebeurde er?

De NV Hullbridge Associated vorderde bij verzoekschrift van 26 december 2013 de schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid van twee beslissingen van de coöperatieve vennootschap van publiek recht Toit & moi, de sociale huisvestingsmaatschappij van de regio Bergen: enerzijds een beslissing van 13 december 2013, anderzijds een beraadslaging van 6 september 2013. Daarmee was de offerte van Hullbridge voor de betwiste werkenopdracht onregelmatig verklaard wegens een schijnbaar abnormaal lage prijs, was de opdracht aan de NV Lixon gegund en had de aanbesteder beslist de Commissie voor erkenning der aannemers in te lichten over de wering van de offerte van Hullbridge wegens die abnormaal lage prijs. Bij een eerder arrest nr. 226.353 van 6 februari 2014 had de Raad van State de uitspraak aangehouden en de zaak sine die verdaagd. Vervolgens trok Toit & moi bij beslissing van 17 januari 2014 de bestreden beslissing van 6 september 2013 in — die onder meer de gunning aan Lixon en de melding aan de erkenningscommissie inhield. Die intrekking werd op 22 januari 2014 betekend aan de NV Lixon, aan wie de opdracht was gegund; de betekening vermeldde de rechtsmiddelen en de na te leven vormen en termijnen. Lixon vorderde niet binnen de voorgeschreven termijn de nietigverklaring van de intrekkingsbeslissing. De Raad van State leidde daaruit af dat de intrekking als definitief kon worden beschouwd, wat het beroep zijn voorwerp ontnam. Omdat het de intrekking van de bestreden akte was die het geschil zonder voorwerp maakte, rechtvaardigde diezelfde intrekking dat de kosten ten laste van de aanbesteder werden gelegd. De Raad besliste dat er geen uitspraak meer hoefde te worden gedaan en legde de kosten, begroot op 175 euro, ten laste van Toit & moi.

Waarom doet dit ertoe?

Het arrest illustreert een terugkerend patroon in het aanbestedingscontentieux: een afgewezen inschrijver trekt naar de Raad van State, en nog vóór een inhoudelijk oordeel trekt de aanbesteder zijn eigen beslissing in. Het beroep eindigt dan formeel ‘zonder voorwerp’, maar dat is geen nederlaag voor de verzoeker. De winst zit in het praktische resultaat — de betwiste gunning, hier aan Lixon, is van de baan — en in de kostenregeling: omdat het de intrekking is die het geschil uitholt, draagt de aanbesteder de kosten. Het arrest toont ook scherp wanneer een intrekking definitief wordt: zodra ze aan de begunstigde is betekend met vermelding van de rechtsmiddelen, vormen en termijnen, en niemand ze tijdig aanvecht. Pas dan is het beroep effectief zonder voorwerp. Voor een sociale huisvestingsmaatschappij die de erkenningscommissie al had willen inlichten over een ‘abnormaal lage prijs’, is de zaak bovendien een waarschuwing: zo’n stap heeft gevolgen voor de aannemer en wordt best niet lichtzinnig gezet wanneer de gunning zelf nog wankel staat.

Gerelateerde arresten

• Arrest 228927 — UDN-arrest van 24 oktober 2014 (zelfde VIe kamer) over een offerte die wegens schijnbaar abnormale prijzen was geweerd; daar werd de vordering ten gronde verworpen in plaats van zonder voorwerp te vallen.
• Arrest 228931 — UDN-arrest van 24 oktober 2014 (zelfde VIe kamer) over een schijnbaar abnormaal lage winnende prijs bij de gunning van het IFAPME-vormingscentrum in Doornik aan de NV Kumpen.
• Arrest 266679 — Recenter arrest (13 mei 2026) met hetzelfde mechanisme: de intrekking van een geschorste gunning maakt het beroep zonder voorwerp en verschuift de kosten naar de aanbesteder als verkapt vernietigde partij.