Anderlecht trekt de geschorste GAS-software-opdracht in: een beroep zonder voorwerp, maar de gemeente betaalt de rekening

Wat gebeurde er?

De gemeente Anderlecht gunde bij beslissing van 10 december 2024 aan de NV InTouch Solution een overheidsopdracht voor diensten met als voorwerp de ‘huur van een informaticaoplossing voor het beheer van de gemeentelijke administratieve sancties (GAS), de huur van compatibele PDA-terminals, met inbegrip van de uitbesteding en de frankering van de daarmee samenhangende briefwisseling’. De BVBA Inforius, een afgewezen inschrijver, vorderde de vernietiging en de schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid. Bij arrest nr. 262.445 van 20 februari 2025 willigde de Raad van State de tussenkomst van InTouch Solution in en schorste hij de tenuitvoerlegging van de gunningsbeslissing bij uiterst dringende noodzakelijkheid. Daarna trok de gemeente op 15 juli 2025 de bestreden gunningsbeslissing in. Zij betekende die intrekking aan alle inschrijvers bij e-mail en aangetekende brief van 8 augustus 2025, met vermelding van de beroepsmogelijkheden en van de na te leven vormen en termijnen. Geen enkele inschrijver vorderde binnen de voorgeschreven termijn de vernietiging van de intrekkingsbeslissing, zodat de intrekking als definitief kon worden beschouwd en het beroep zijn voorwerp had verloren — een gevolg waarover de partijen het ter terechtzitting uitdrukkelijk eens waren. Over de kosten oordeelde de Raad dat het verdwijnen van de bestreden akte door de intrekking een vorm van verkapte vernietiging is (‘succédané d’une annulation contentieuse’): krachtens artikel 30/1 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State geldt de verwerende partij dan als de in het ongelijk gestelde partij en de verzoekende partij als de in het gelijk gestelde partij. De Raad besliste dat er geen uitspraak meer hoefde te worden gedaan over de vordering, en legde de kosten ten laste van de gemeente: de rolrechten van 400 euro, de bijdragen van 50 euro en de aan Inforius toegekende rechtsplegingsvergoeding van 770 euro. De tussenkomende partij InTouch Solution draagt enkel het recht van 150 euro dat aan haar tussenkomst verbonden is.

Waarom doet dit ertoe?

Dit arrest is een schoolvoorbeeld van een patroon dat in het aanbestedingscontentieux vaker voorkomt dan men zou denken: een inschrijver verkrijgt de schorsing van een gunning bij uiterst dringende noodzakelijkheid, de aanbesteder trekt vervolgens zijn eigen beslissing in, en het beroep eindigt formeel ‘zonder voorwerp’. De winst van de inschrijver zit dan niet in een inhoudelijk arrest, maar in twee andere dingen. Ten eerste het praktische resultaat: de betwiste gunning is van de baan en de opdracht moet worden overgedaan. Ten tweede de kostenregeling: omdat de intrekking als een verkapte vernietiging telt, is de aanbesteder de verliezende partij en recupereert de inschrijver zijn rechtsplegingsvergoeding en kosten. Het arrest illustreert ook hoe het sluitstuk er sereen kan uitzien: hier waren de partijen het er ter zitting over eens dat de zaak zonder voorwerp was geworden, zodat de Raad enkel nog de gevolgen ervan moest trekken. Wat blijft, is een nuttige waarschuwing voor aanbesteders: een gunningsbeslissing intrekken nadat ze is geschorst, is een geldige manier om een procedure recht te zetten, maar het is geen kosteloze uitweg. En een geruststelling voor inschrijvers: ‘zonder voorwerp’ betekent niet ‘met lege handen’.

Gerelateerde arresten

• Arrest 266680 — Arrest van dezelfde kamer en dezelfde dag (13 mei 2026) met hetzelfde mechanisme: het Brussels Hoofdstedelijk Gewest trok een geschorste dienstenopdracht (radiodispatching) in, waardoor het beroep van Sophia Group zonder voorwerp viel en het Gewest de kosten droeg.
• Arrest 266639 — UDN-arrest van 11 mei 2026 over de intrekking van de gunning van restauratiewerken door een kerkfabriek; daar verduidelijkt de Raad dat een partij wél van haar rechtsplegingsvergoeding kan afzien, maar niet van het rolrecht en de bijdrage, die als belastingen op de in het ongelijk gestelde partij blijven rusten.